Friday, June 8, 2007

r.s.p.c.t.

sana bir şiir yazacağım çocuk
okuyamayacağın, bilemeyeceğin
hiçbir zaman, hiçbir yerden dinleyemeyeceğin
bir şiir yazacağım sana çocuk

içinde aşk, içinde nefret
içinde korku, cesaret
senle ben olacağız içinde
yitirdiğim sen ve kazandığım ben
kaybettiğim ben ve...

kumdan kaleler olacak
yıkıp yıkıp yeniden yaptığım
bir şiir yazdım sana çocuk
hiç duymadığın

(07.08.03 11:35)

içimde

bilmedigim bir şeyler var

içerde

ağlayan bir çocuk

kanmıyor renkli kalemlere, süslü oyuncaklara

susturamıyor onu sahte güzellikler

yalana doymuş, gerçeği istiyor

kendine doymuş, başkasını bekliyor

nafile akıtıyor gözyaşlarını içime

benden medet umuyor

benden!!

"BEN" daha pembe gözlüklerimi çıkar(a)mamışken...



(27.07.03 00:50)

Tuesday, April 3, 2007

kir...

üzerimdekileri çıkarıp
seni yıkandım bu gece
aktın gittin bembeyaz küvette
- küçük girdaplar oluşturarak -
benek benek oldu küvet
yıllar geçti hala ovalıyorum
küvetteki sarı lekeleri
geçmedi!
meğer ne çok kirletmişsin beni.

04.04.03

Wednesday, March 28, 2007

YaLnIZ YıLdIZ

kutup yıldızı..

yıldızların "en parlağı" olmasının bedelini, yıldızların "en yalnızı" olarak ödüyor. ne yazık...

29.07.2002

yara

yaralanıyorum. kanıyorum. bekliyorum ki birileri gelsin beni bulsun. her yer kan kırmızı. durduramıyorum. biri gelip durdursun. nafile. kimse yok. böyle zamanlarda nedense hiç kimse bulamıyor beni. ben mi saklanıyorum acaba farkında olmadan? neden beni bulamıyorlar? neden gelmiyorlar? YANLIŞ! geliyorlar. geliyorlar ama çok geç. yaralar çoktan kabuk bağlamış oluyor onlar geldiğinde. yerdeki kurumuş kan lekeleri gözyaşlarımla ıslanıyor. buhar olup uçuyor. onlar geldiğinde kan lekesi de kalmıyor. hafif bir rutubet kokusu sadece gözyaşlarımdan kalan. bir de kabuklar. yaralarımın kabukları. her yara iyileşir. bütün kabuklar kurur, düşer. izi kalır sadece kalpte. ve vücudda -görmesini bilen gözlere -...

21.07.2002

...

insanlar bunun için mi var yani yalnızca??? yaralamak ve yara almak! neden böyle mutsuz herkes?
ikiye ayrılıyoruz : mutsuzluğunun bilincinde olanlar ve ısrarla mutlu olduğunu sananlar...

özgürüm, özgürsün, özgür - değil!-

özgür olmak, zor zanaat
her özgürlükte bir kısıtlanma
sen kavuştukça hürriyete
bir zincir daha vuruluyor ötekine
yol yakınken git burdan
git gidebildiğin ( hiç olmayan ) yere

karga karga gak

uğursuz bir karga
tam arkamda
sanki dünyanın en güzel sesi onunkisi
inadına inadına ötüyor
sus be karga, sus allahaşkına
karaları getirdin sabahıma

yazmak lazım...

Yazmam gerek! Olan biten birsürü şey var, dolayısıyla yazılabilecek birsürü şey..

Bir şekilde kendimi ifade etmem gerek. Sabahın yedisinde, kuş cıvıltılarıyla dolu - aslında boş olan - bir parkta salıncağa oturup ağlayamam; karıncaların yuvalarına yem taşıyışlarını seyredemem bütün yıl boyunca : yapamam!! Zaten ben yapmak istesem de onlar kış gelince çıkmayacaklar dışarı. Terk edecekler onlar da beni, diğerleri gibi..

Aslında bu kaygıyla yazmamam gerek. Kime neyi ispatlıyorum ki ben?
KİM? NE? Özne ve Sözde Özne - "gizli" - özne...

Bir hayvan olabilseydim - herhangi bir hayvan - ya da bir böcek.. Kimseye birşey ispatlama gibi bir sorunum olmazdı. Hangi karınca kime neyi ispatlıyor ki??? Bütün bir yaz çalışır, kışın yuvamda yan gelir yatardım. Hayattan yemek bulabilmekten başka bir beklentim olmazdı. Tabii bir de dikkatsiz bir insanın tam yuvama giderken beni ezmemesi için Tanrı'ya dua ederdim - Karıncaların Tanrısına!!

İnsanlar uyanmaya başladı. Ey doğa!! Sen de uyan artık! Baş düşmanın geliyor. Bugün seni biraz daha yok edecekmiş. Dengeni yine alt üst etmeye çalışacakmış. Sen pılını pırtını, kuşlarını, börtü böceklerini topla git. Yalnız gücüne karşı koyamadığımız rüzgarını, güneşini bize bırak.
Akşama gelirsin. Gelirken biraz yıldızla bir parça ay getirmeyi (sakın) unutma.

17.07.02

Tuesday, March 27, 2007

hoşgeldiniz :)

Hoşgeldiniz
nerdeydiniz ey sevgili hüzün
Anladım o çekmecede gizliydiniz
Hoşgeldiniz
kağıdınız kırık kaleminiz
Hadi yazalım biz hazırız
Dayan kalbim dayan
İçine çevir gözünü
Ne olur daha derinlere dal senindir ask
Uyan geceden uyan
Güneşi çağır gününe
Acıyı tutun basıp dindir
Yeminim var yine unutacağım
Bu yüreği yeniden uçuracağım
Ayrılığı aşk ile vuracağım

BANA İYİ BAK BEN ZIRDELİYİM !!!!!