Wednesday, March 28, 2007

yara

yaralanıyorum. kanıyorum. bekliyorum ki birileri gelsin beni bulsun. her yer kan kırmızı. durduramıyorum. biri gelip durdursun. nafile. kimse yok. böyle zamanlarda nedense hiç kimse bulamıyor beni. ben mi saklanıyorum acaba farkında olmadan? neden beni bulamıyorlar? neden gelmiyorlar? YANLIŞ! geliyorlar. geliyorlar ama çok geç. yaralar çoktan kabuk bağlamış oluyor onlar geldiğinde. yerdeki kurumuş kan lekeleri gözyaşlarımla ıslanıyor. buhar olup uçuyor. onlar geldiğinde kan lekesi de kalmıyor. hafif bir rutubet kokusu sadece gözyaşlarımdan kalan. bir de kabuklar. yaralarımın kabukları. her yara iyileşir. bütün kabuklar kurur, düşer. izi kalır sadece kalpte. ve vücudda -görmesini bilen gözlere -...

21.07.2002

1 comment:

Murat Tekmen said...

buldunnn artık sıkı sıkı sarıl bırakma - Prophet :)